OLVG'ers Geriatrie maken communicatiecursus over levenseinde oudere migranten

Zorgverleners in Nederland krijgen steeds vaker te maken met de zorg voor niet-westerse eerste generatie migranten. Zo ook in OLVG. Zeker in de laatste levensfase kunnen gesprekken tussen arts, patiënt en familie met betrekking tot bijvoorbeeld het niet-reanimeren of staken van de behandeling lastig zijn.

Om die reden ontwikkelden klinisch geriater Jos van Campen en klinisch psycholoog Miriam Goudsmit, beiden OLVG, samen met expertisecentrum Pharos een communicatiecursus over dit onderwerp voor artsen en verpleegkundigen.

Voorzichtiger en indirecter

In een eerder verschenen artikel in Zorgvisie over de cursus legt Miriam uit voor welk dilemma je kunt komen te staan. ‘In Nederland vinden artsen en patiënten over het algemeen dat een patiënt zoveel mogelijk moet weten. Zo staat dat ook in de Wet op de geneeskundige behandel- overeenkomst. In andere landen wordt zelden of nooit zo direct gecommuniceerd over een vermoedelijk dodelijke afloop van een ziekte, want dan ontneem je de patiënt iedere hoop. Daar gaat het veel voorzichtiger en indirecter. Je kunt dan als dokter wel zeggen: mijn patiënt moet weten wat hij heeft, maar daarmee zet je bij diens naasten kwaad bloed.'

Open voor diversiteit

Jos van Campen benadrukt in het artikel nog eens het belang van aandacht voor demografische veranderingen in het verzorgingsgebied van OLVG. ‘Dit ziekenhuis staat wijd open voor diversiteit. We moeten ook wel… In 2030 heeft 1 op de 3 65-plussers in Amsterdam een niet-Nederlandse achtergrond. Bovendien zijn we een teaching hospital, dat in de opleiding en scholing ook voor andere ziekenhuizen extra aandacht aan dit soort onderwerpen geeft.'

Meer informatie

Meer weten over de communicatietraining is te vinden via Pharos.