Overzicht ervaringsverhalen
Uitgelicht | Donderdag 28 april 2022

Patiënte Gerri had slaapapneuik deed enkel hazenslaapjes

Vandaag wordt in OLVG de 100e tongzenuwstimulator geplaatst. Dit kastje in de borstkas activeert tijdens de slaap de tongzenuw, waardoor bij mensen met slaapapneu de klachten sterk afnemen. Voor patiënt Gerri Prinsen (59) betekent de tongzenuwstimulator dat ze eindelijk een paar uur achter elkaar kan slapen én dat ze weer naast haar partner in bed kan liggen.

Slaapapneu is een slaapstoornis, die ontstaat door een blokkade van de bovenste luchtweg. De tong, het zachte gehemelte en de keelwand worden soms helemaal tegen elkaar aangezogen, waardoor een totale afsluiting van de luchtweg ontstaat. Een ademstilstand kan wel dertig seconden of langer duren en in het ergste geval 140 keer per uur voorkomen. De rest van de slaap gaat gepaard met veel gesnurk. Gerri: ‘Zoveel gesnurk zelfs, dat ik regelmatig op zolder sliep. De relatie met mijn man leed eronder en ik voelde me erg vermoeid. Ik deed enkel hazenslaapjes: als ik een uur achter elkaar sliep mocht ik blij zijn.’ Gerri dacht lange tijd dat de klachten bij haar hoorden en wellicht vanzelf zouden overgaan. ‘Pas toen mijn schoonvader op sterven lag en hij – nadat ik een nacht bij hem was gebleven – zei dat ik zo hard snurkte, dacht ik: zo kan het niet langer.’ 

Neusmasker

Gerri kwam onder behandeling bij het ziekenhuis in Hengelo, waar ze vlakbij woont. Ze kreeg een CPAP aangemeten: een apparaat dat via een masker op de neus de bovenste luchtwegen open blaast, waardoor het aantal apneus vermindert. ‘Mijn slaap verbeterde, maar ik had veel last van het apparaat. De slang van het apparaat naar het masker hing steeds om mijn buik of nek en de lucht die in mijn neus werd gepompt was erg koud. Bovendien kreeg ik last van bloedneuzen, dus echt een oplossing vond ik het niet.’

Dubbele tong

Na het lezen van een krantenartikel over de tongzenuwstimulator, begon het balletje richting Amsterdam te rollen. Via haar arts in Hengelo kwam ze bij KNO-arts Nico de Vries in OLVG uit. ‘Best een eind rijden, maar dat had ik er graag voor over. Uit de slaaponderzoeken bleek dat mijn ademstops dusdanig waren dat ik in aanmerking kwam voor een stimulator. De operatie viel erg mee, maar ik moest daarna wel wennen aan het gevoel in mijn tong. Zodra ik in bed lig activeer ik de stimulator, waardoor mijn tong begint te bewegen en praten moeilijk gaat. Alsof ik een dubbele tong heb. Het heeft twee maanden geduurd voordat ik de stimulator juist had afgesteld en het gevoel aanvaardbaar vond. Ik slaap nu snel in en heb geen last meer van apneu.’

Slaaponderzoek

Jaarlijks komt Gerri terug naar OLVG voor slaaponderzoek. ‘Daar kijk ik altijd naar uit, want ik vind het fijn om te kijken hoe het met me gaat. Zeker, ik voel me uitgeruster, maar ik ben wel altijd benieuwd of ik nog ademstops heb en hoe mijn zuurstofgehalte is.’ Al met al schat Gerri dat haar klachten met 80 procent verminderd zijn. ‘Een diepe slaper zal ik nooit worden, maar doordat het nu lukt om 3 of zelfs 4 uur achter elkaar te slapen voel ik me veel minder moe. Het is niet in woorden uit te drukken hoe fijn het is dat ik weer normaal in bed kan liggen, normaal kan bewegen en tegen mijn man aan kan liggen. Dit lijken misschien kleine dingen, maar ze zijn zó belangrijk.’

 

Betrokken zorgverleners en afdelingen