Overzicht ervaringsverhalen
Uitgelicht | Dinsdag 15 mei 2018

Bekkenbodemklachten zijn te verhelpenik kan weer wandelen

Bekkenbodemklachten frustreren en maken vaak onzeker. Maar erover praten én weten dat er iets aan te doen is, maakt al een wereld van verschil. Ook mevrouw Lange (68) leidt, na haar (prolaps) behandeling in het Bekkenbodemcentrum, weer een onbezorgd en vooral actief leven.

‘Ik had ruim tien jaar een ring, die mijn blaas en baarmoeder op hun plaats hielden om een verzakking te voorkomen, toen ik opeens klachten kreeg. Het begon met vage rugklachten en heel zware benen. Als fervent wandelaar vond ik dat natuurlijk heel vervelend. Ik kon steeds minder. Traplopen of wat langer staan, het werd steeds moeilijker. Het kostte me heel veel energie en ik maakte me zorgen over wat er aan de hand was. Na verwijzing van mijn huisarts kwam ik uiteindelijk in het Bekkenbodemcentrum in OLVG waar ik gynaecoloog Erica Janszen ontmoette. Zij  constateerde dat mijn blaas, baarmoeder en een deel van mijn darmen verzakt waren. Dat was best even schrikken.

Fijne verzorging

Samen besloten we dat een verwijdering van de baarmoeder voor mij de beste optie was. Ik zag er tegenop, want het is een ingrijpende operatie. Dankzij de goede begeleiding van Erica en fijne verzorging in OLVG ben ik de operatie en die dagen in het ziekenhuis goed doorgekomen. Ik had een leuke broeder die mij er echt doorheen geholpen heeft. Tot zes weken na de operatie moest ik het kalm aan doen. Omdat ik altijd een heel actief leven heb geleid, was dat voor mij niet altijd makkelijk. Gelukkig bleek tijdens de nacontrole dat de bekkenbodem weer netjes op z’n plek zat.

Weer aan de wandel

Inmiddels heb ik helemaal geen klachten meer. Mijn conditie is nog niet helemaal de oude, maar het gaat steeds beter. Ondanks dat het een pittige ingreep was, ben ik blij dat ik niet met de klachten door ben blijven lopen. Nu kan ik me weer gaan verheugen op mijn grootste hobby: lange wandelingen maken met mijn man.'

Betrokken zorgverleners en afdelingen