Overzicht ervaringsverhalen
Uitgelicht | Zaterdag 3 februari 2018

over psychologische zorg bij kankerkanker raakt een heel gezin

Je hebt een gezin met jonge kinderen en een rijk, gevuld leven. En dan krijg je nieuws dat de grond onder je voeten vandaan trekt. Je hebt kanker en wordt niet meer beter. Een horrorscenario dat je niemand toewenst, maar voor sommige van mijn patiënten realiteit is.

Mijn belangrijkste taak is om met mijn team deze mensen in hun laatste fase – de palliatieve fase - zoveel mogelijk tijd en kwaliteit van leven te bieden. Met medicijnen kunnen we de ziekte vaak lang remmen en klachten verminderen. Maar minstens net zo belangrijk: we bieden psychische ondersteuning. Want hoe verwerk je zo’n verpletterende diagnose? Hoe ga je om met hoop, angst en teleurstelling bij een nieuwe controle? En specifiek voor ouders met een jong gezin: wat vertel je je kinderen? Hoe zorg je ervoor dat ze het verlies van hun vader of moeder ‘gezond’ verwerken?

Kostbare tijd

Iedereen zoekt op zijn eigen manier naar antwoorden op deze vragen. Een ding weet ik wel: om hulp vragen is altijd een goed idee. De laatste fase kan maanden of soms jaren duren. Kostbare tijd die je zo goed mogelijk samen wilt beleven. Ik adviseer jonge vaders en moeders daarom altijd om met onze gespecialiseerde psycholoog te praten. Zij begeleidt ouders met kanker die niet meer genezen. Ze helpt ze te praten met hun kinderen over wat er gaat gebeuren. En hoe zij hier als gezin mee om kunnen gaan. Niet iedereen maakt daar gebruik van. Hulp bij een psycholoog zoeken geeft sommige mensen het gevoel dat ze psychisch niet in orde zijn. Terwijl het feit dat je ongeneeslijk ziek bent in mijn ogen alleen al reden genoeg is voor een coach. Laat staan als er een heel gezin door geraakt wordt.

Rust en vertrouwen

Mensen die wel begeleid worden, hebben hier vaak ontzettend veel baat bij. Een van mijn patiënten had enorm veel moeite met het idee dat zij haar tienerzoon moest achterlaten bij haar ex, waarmee ze in conflict was. Samen met haar zoon, ex en de psycholoog hebben ze een weg gevonden om hiermee om te gaan. Dat heeft haar de rust en vertrouwen om het los te laten. En zich zonder die zorg voor te bereiden op wat er nog komen gaat. 

Een goed einde

Dat is waar palliatieve zorg in mijn idee om draait: een waardige laatste fase. We vinden het heel normaal dat er kraamsuites, kraamhulp en consultatiebureaus zijn wanneer een leven begint. Maar hulp en begeleiding voor een goed einde vind ik net zo belangrijk. Een einde dat draaglijk is en past bij hoe iemand heeft geleefd. In een omgeving die rust biedt. En de nabestaanden vertrouwen geeft in de toekomst.’

Ondersteunende en Palliatieve Zorg in OLVG
 

Betrokken zorgverleners en afdelingen