Overzicht ervaringsverhalen
Uitgelicht | Woensdag 7 juni 2017

Geriater Oscar de Vriestijd is mijn instrument

Tot het gaatje of niet?

Een valpartij is bij kwetsbare ouderen vaak een signaal dat hun systeem is ingestort bijvoorbeeld. Na een behandeling springt zo’n patiënt niet weer vrolijk uit bed. De focus ligt dan ook niet per se op volledig gezond worden. Ik kijk als geriater vooral naar kwaliteit van leven. Weegt het effect van een behandeling op tegen mogelijke bijwerkingen? Hoe ver wil iemand zelf nog gaan? Ik heb patiënten die tot het gaatje willen gaan, maar ik spreek ook mensen die alleen nog de trouwerij van hun kleindochter willen meemaken. Patiënten – of hun mantelzorger - hebben vaak al goed nagedacht over wat ze willen en vooral ook wat niet. Die wil is leidend. Dat betekent dat ik niet altijd alles zal doen wat kan. Ook als dat medisch zinvol zou zijn.

Een simpel voorbeeld zijn cholesterolverlagers. Die kunnen behoorlijke bijwerkingen hebben, die toenemen naarmate je ouder wordt. Spierpijn bijvoorbeeld, waardoor mensen minder makkelijk gaan bewegen, of eerder kunnen vallen. Je moet dan goed afwegen of zo’n medicijn nog zin heeft. Voor die patiënt met 5 ziekten waarschijnlijk niet, maar voor die marathonloper van 80 wegen de voordelen vaak wel op tegen nadelige bijwerkingen.

‘Zo goed ben ik nog nooit nagekeken’

Omdat de zorg voor deze groep ouderen zo complex is - mensen komen hier meestal met een combinatie van lichamelijke, psychische, geheugen- en mobiliteitsklachten - neem ik ruim de tijd voor patiënten. Het eerste bezoek duurt anderhalf uur. Vaak is dit een onderdeel van een hele dag die ze bij ons zijn. Ze worden dan niet alleen onderzocht door verschillende artsen, maar ook door een psycholoog, ergo- of fysiotherapeut. Mensen vinden dit bijzonder: ‘Zo goed ben ik nog nooit nagekeken,’ hoor ik geregeld.

Ruimte om echt te luisteren

Met de komende vergrijzing en de druk van zorgverzekeraars om strak te plannen zorgt dit voor een spanningsveld. Met het risico dat je een soort wasstraat wordt, met standaardtestjes waar een patiënt doorheen wordt geleid. En aan het eind volgt de conclusie en een hand van de dokter. Ik vind dat geen recht doen aan de complexiteit van de klachten. En het biedt geen ruimte om echt te luisteren naar wat iemand zelf wil. De brede aandacht voor onze patiënten moeten we koste wat kost behouden.

Betrokken zorgverleners en afdelingen